Bayan R. Vaktiyle en yakın arkadaşım. Hala nereye koyacağını bilemediğim ama dostum diyemediğim arkadaşım. Fazla mı abartıyorum bilmiyorum ama içimde bir şeyler asla affetmiyor onu. Bir yanım diyor ki insan dostunu bu kadar kolay silmez, silmemesi lazım. Ama affedemiyorum işte. Kabullenemiyorum. Neden yanımda olmadı ki. Neden bunca seneden sonra ben hala onun için bu kadar az kıymetliyim. Neden ben ağlarken beni bu kadar yalnız bıraktı ki. Neden kötü olduğumu bile bile bunu anlamazlıktan geldi. Beni bu kadar mı tanımıyor. Bu kadar mı tanımadı.
Bazen de kendime kızıyorum bu olanların hepsi benim suçum, hepsi benim. Ben iyi biri değilim ki o benim yanımda değil. En yakın dostumu bu kadar çabuk silmem beni kötü biri yapar.