Bundan 5 - 6 yıl öncesine gitsem kendime şunları söylemek isterim;
Fazlasıyla öngörülü bir insansın, hayatın hiçbir zaman daha iyi olmayacağını biliyordun ve çok da haklısın.
Her zaman daha kötüsü olabiliyor.
Arada iyi şeyler de oluyor mutlaka.
Bazen kendime de hatırlatıyorum ne kadar mükemmel bir hayata sahip olduğumu, ve kızım gelecekte güzel bir yerde olacaksın çoğu insanın olmak isteyeceği bir yerde. Bir şey daha yaptığın şeyde çok başarılısın, genetik mirasın zekan çok işine yarayacak, sorumluluk sahibi olman seni çok üstlere taşıyacak.
Bunlar seni mutlu eden şeyler, ancak bir yere kadar.
Burdan sonrası amalar kısmı,  malesef hiçbir zaman diğer insanların mutlu oldukları ile mutlu olmadın, diğerlerinin hayali gibi değildi hayallerin. Ve diğerlerinin hayalleri seni mutlu etmedi tabiki.
Bazen nefret ettin bu özelliğinden, çünkü küçüklüğünden beri onlar gibi olamadın, olmadın.
Hala bulamadın seni mutlu eden şeyi, bulsan da asla kalıplara uymadı seni mutlu eden şeyler. Hep daha fazlası istendi senden. Yaptın da bazen ufak bir tatmin duygusu da verdi bu yaptığın şeyler.
Şimdi gelecekteki kendime sesleniyorum, buldun mu seni mutlu eden şeyi, uğruna yaşayacağın şeyi, hala diğer insanlar gibi olmaya zorluyor musun kendini, kendi kafanın dikine gittiysen, gittiğin yer seni mutlu etti mi?
Biliyorum, biliyoruz hayat hiçbir zaman mükemmel olmayacak ama senin için nasıl olacak hiç bilmiyorum.